Toffe Sloffe geeft WK babyslofjes weg! Kans maken? Lees http://bit.ly/cNmTPN hoe je kans maakt! Pls RT!

Geweldig! Nederland in de finale van het WK!
De oranjekoorts loopt hoog op en zelfs de allerkleinsten kunnen meedoen.
Want deze prachtige WK-sloffen in maat 21 kun je winnen!
Toffe Sloffe verloot er met de opening van haar weblog twee paar!

Na een ziektebed van zes maanden. Zonder pijn en op haar eigen manier.

We hebben haar begraven zoals we met haar hebben besproken. Met veel vrienden, familie en (oude) bekenden.
En vooral met veel gele bloemen.

Zowel offline ( brieven, kaarten, bloemen, telefoontjes ) als online ( Twitter, Hyves, Facebook, etc ) hebben wij veel steun ontvangen. Enorm bedankt aan iedereen die op zijn/haar manier hier uiting aan heeft gegeven!

Het was een waardige dag.

We hebben gelachen over de parasol en de lamellen, waar jij het had over paracetamol en meloenen. Je zei nog dat je een grotere paracetamol nodig had als je deze zomer in de tuin wilde zitten. En dan ook gelijk meloenen voor het raam. Want anders zou het zo warm worden...Een grotere paracetamol en meloenen voor het raam: dat, dat is de titel van jouw boek.

Ma, wij zijn trots op jou,
Trots dat je onze Ma bent,
Trots dat we je kennen,
Trots op dat jij jij bent!

Onze wereld is een stukje kleiner geworden,
We dragen je altijd bij ons in onze gedachten,
en altijd in ons hart.

Het is mooi zo.

Overigens gaat de sponsoractie door! Ik loop dit jaar nog een halve marathon en de hele marathon van Amsterdam en wil € 5.000,- ophalen en doneren! Jij kunt mij sponsoren voor de goede doelen  Stichting KiKa en KWF Kankerbestrijding!

Wil je weten hoe? Reageer op dit artikel of neem direct contact met me op via: martijn@tikkel.nl of 06-29437111 begin_of_the_skype_highlighting              06-29437111      end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting              06-29437111      end_of_the_skype_highlighting

Ik heb een trainingsschema van Mark de Boer van Running.nu. Met behulp van dit schema wil ik een nieuw PR neerzetten van 3:45!

Overigens ik loop met een doel: 5.000 euro ophalen om te doneren aan KiKa & KWF Kankerbestrijding! Doe jij mee, sponsor jij mij ook?

N.b. Alle trainingen beginnen met 10 minuten extra inlopen.

Week 22

31-05-2010
Training 1: 55' t1 + 10' t2

In de komende week hebben we een begrafenis. 4 Weken na ontdekking van long, lever- en gewrichtskanker is hij overleden.
Mijn maatje is er stuk van. Toch besluit ook hij om de Haagse Beemdenloop te gaan lopen. De begrafenis van zijn vader is dinsdag 4 mei...

In de stromende regen staan we bij de start. Wat is het rustig dit jaar. Er zijn maar 72 deelnemers. Mannen en vrouwen die de regen en harde wind trotseren op een nieuw parkoers. Eerst gaan de wheelers weg, een paar seconden later beginnen wij aan onze 15 kilometer afzien...

Mijn maatje is wat afwezig en stil, toch loopt hij deze wedstrijd. Reiniging, zowel door de regen, als voor de geest.
Na 1 kilometer gaat hij er vandoor, we liepen toen al 4:30 minuten per kilometer en dus veel te hard voor mij om 15 kilometer vol te houden. Bij de eerste U-turn zie ik hem nog lopen, daarna loop ik mijn eigen race.

Er wordt gelachen en hard ook! Er wordt gepraat en veel ook! Vooral door Ma!
"Ma als je je zonen wilt zien dan kun je ons ook bellen hoor!" "Je hoeft er echt geen ambulance bij te halen of een beroerte voor te krijgen hoor" zeg ik net. Ma had zojuist verteld dat een van de positieve dingen van haar situatie is dat ze haar zoons, schoondochters en kleinkinderen zo vaak ziet...

Na de beroerte is er op donderdag en vrijdag weinig verandering geweest. Ma was moe, bleef maar slapen, had continu haar ogen dicht, af en toe pijn en deed en kon heel weinig. Ze lag maar in haar bed te draaien, en te draaien en nog meer te draaien. Zo onrustig was ze. Op haar rug en weer naar links draaien, naar de verlamde kant, en weer op haar rug...Iedere keer als ik naar huis ging nam ik afscheid. Met de nadruk nog meer op afscheid dan anders...

In het weekend kwam het effect van de medicatie en knapte ze al iets op. Ze kreeg meer praatjes en de oude Ma kwam langzaam terug.

Op dinsdag, een week na de beroerte, heeft Pa haar verteld wat er allemaal gebeurd is. Ze was feitelijk van na de 2e hartaanval een heel stuk van de gebeurtenissen kwijt. Ze wist er niets meer van. En dacht dat ze na haar hartaanval gelijk thuis in het ziekenhuisbed terecht was gekomen.
Sindsdien gaat het iedere dag beter. Met kleine stapjes, maar het gaat steeds beter!

De verlamming in de linkerarm blijft. Dat is een feit. Maar het gevoel en de spanning in haar linkerbeen komt terug!
Iedere dag komt er zelfs een fysiotherapeut om te proberen deze spanning en dit gevoel opnieuw te leren gebruiken. Ma kan weer voorzichtig staan ( met hulp ), maar ze staat! Ma kan zelfs draaien en zelfstandig op de rand van haar bed gaan zitten!

Ma is vandaag weer uit bed geweest. Ze heeft zelfs 20 minuten (!) buiten, in de tuin van de zon genoten!!

Ze heeft houvast, ze heeft doelen!
Rond 5 mei wordt spruit 2.0 verwacht ( het 4e kleinkind ). Dat geeft haar nu de kracht en de energie om door te pakken ( Doorpakken = vandaag tijdens Cold calling training veel gehoord woord, door niet nader te noemen collega :-D )

Positieve ontwikkelingen die in perspectief moeten worden bezien. Immers een hart/hersen-infarct of -bloeding kan nog steeds gebeuren. Daarnaast worden er geen chemo's meer gepland. De kanker stopt niet...

Nu ik het eerste deel zo opschrijf gaat er zo'n positief gevoel door mijn lijf! Het voelt zo goed, tegelijkertijd vreemd. Om dit mee te maken.
Dat de scheidslijn in het leven zo dun is...van dag tot dag...

Ik werk weer. Met mijn mobiel altijd aan en dichtbij.
Ik ga, samen met hoogzwangere mevrouw Tikkel en Junior, genieten van de momenten!
( En ja ik ga weer Twitteren )

Ma is net een dag uit het ziekenhuis ontslagen, ze heeft maandagavond nog 2 zakken bloed gekregen. Ze lag in het ziekenhuis omdat ze na Pasen haar tweede hartaanval binnen drie maanden heeft gehad. Deze heeft wel schade aangericht: de pompcapaciteit van het hart is nog maar 30%. De doktoren staan voor een raadsel: met dit, dunne, bloed kan je geen hartaanval krijgen! Zeker niet op exact de zelfde plek in de kransslagader als de vorige keer...
De bloedhuishouding is nog steeds helemaal van slag. Bloedplaatjes die niet meer aangemaakt worden, ondanks wekelijks Epo/Eprex spuiten. Bloed wat dunner is, dus inwendige bloedingen liggen op de loer. Een stolling kan theoretisch met dit dunne bloed niet gebeuren, want de kwaliteit is zo bizar slecht...
Allemaal de schuld en het resultaat van de chemo's.

"Ma heeft een bloedprop in haar rechterhersenen en hierdoor is haar linkerbeen en dito arm verlamd en haar mond hangt wat scheef" - Pa vertelt het me door de telefoon...

Ik kan boos worden, schelden, vloeken! Had dan direct de dokter gebeld toen haar arm niet meer reageerde toen ze wakker werd...Ik heb het niet gedaan en gevraagd aan hem wat wijsheid is: op kantoor blijven of naar huis rijden? Dat wist Pa ook niet.

Broer belde direct erna: "het is foute boel", "misschien is het goed om naar huis te komen".

*Uit meeting weglopen, spullen pakken, laptop uitloggen, collega inlichten dat ik naar huis ga vanwege troubles thuis*

*GRMBL, Langzaam rijdende linkerbaanklevers op A27 en A59*

"GA AAN DE KANT, IK MOET NAAR MIJN MOEDER, DIE GAAT DOOD!"

*Hoogzwangere vrouw en Junior ophalen*

Om 16:30 uur waren we bij Ma & Pa in Bergen op Zoom en sta je naar je moeder te kijken die totaal niet meer lijkt op de moeder waar je 24 uur geleden nog een ijsje mee aan het eten was in het ziekenhuis.
En waar je nog grapjes mee aan het maken was.
Waar je nog mee over de komende chemo aan het praten was...
Waar je nog aan het vertellen was over Spruit 2.0 die zich over 3 weken aandient...
En dan, en dan leef je ineens van dag tot dag, van uur tot uur, van zuster tot zuster............

Ma is hulpbehoevend bij alle alledaagse gewoonten. Ze is de ene keer helder en de andere keer kijkt ze je hol, leeg en emotieloos aan. Als ze praat, met de nadruk op als, dan moet je je zeer goed concentreren op wat ze zegt. Meer dan vijf woorden zegt ze niet vaak meer.
Ze eet niet meer. Een kwart boterham op donderdagmorgen. Gelukkig eet ze 's avonds een heel bord leeg.
De volgende dag, vrijdag, eet ze 's morgens helemaal niets, 's middags ook niet en 's avonds maar twee en halve lepel nasi...Daar had ze speciaal om gevraagd...

De ene dag gaat beter dan de andere, de ene dag haalt ze de nacht niet, de andere dag maakt ze de geboorte van Spruit 2.0 of de terugkeer van haar broer uit Kaboel nog mee...

Ik weet niet meer waar ik het vocht voor mijn tranen vandaan haal...

De financiële en economische crisis van 2008-2009 heeft voor heel wat bedrijven en organisaties geleid tot dalende inkomsten. Veel bedrijven werden geconfronteerd met toenemende risico’s: risico’s van faillissement bij klanten en/of leveranciers, risico’s van onverkoopbare voorraden. Daarom kwam er een toenemende focus op het werkkapitaal. Deze moeilijke marktomstandigheden in combinatie met een vaste kostenstructuur, oplopende kosten door ontslagen en/of opgebouwde schuldenlast door acquisities, leidden ertoe dat in veel gevallen bepaalde ratio’s onder druk kwamen (bijvoorbeeld schuld/cashflow).

Het kredietklimaat wijzigde
Het verstandshuwelijk tussen bedrijven en banken kreeg en nieuwe wending. De financiële crisis maakte kredieten schaars; het kapitaal van de banken werd gedraineerd. De kredietcapaciteit van de banken werd beperkter, de procedures voor kredietverstrekking verscherpten, terwijl de acceptatiegraad daalde en de krediet-tarieven de hoogte ingingen. Euribor/IRS waren niet langer (uitsluitend) bepalend voor de “cost of fund”.
Liquidity premiums deden hun intrede.

In 2009 kwam de focus van CFO’s te liggen op:
- Risicobeheer;
- Het verbeteren van werkkapitaal;
- Het zoeken naar nieuwe, alternatieve kredietlijnen;
- Het zoeken naar oplossingen om tot gezonde(re) ratio’s te komen;
- Cash ter beschikking houden voor de eigen core business;
- Het respecteren van bank convenanten om hogere krediettarieven op uitstaande schulden en verplichting tot snellere schuldaflossing te
vermijden.

Off-balance financiering van IT biedt voor bovenstaande uitdagingen en problematieken – zeker in conjunctureel minder gunstige tijden – een uitkomst. Dankzij operationele lease worden IT-investeringen vertaald in IT-kosten, wat een positief effect heeft op een aantal financiële ratio’s. Precies door de optimalisatie van bepaalde ratio’s worden in de toekomst bijkomende kredietlijnen mogelijk. Daarnaast worden, door het
samenwerken met een onafhankelijke leasemaatschappij, ook nieuwe kredietlijnen verstrekt – vaak ingeregeld met banken waarmee nog geen relatie
werd opgebouwd. Voor organisaties waar de naleving van de bancaire krediet- afspraken of bank convenanten in het gedrang komt, kan een Sale & Lease Back transactie de oplossing bieden. Dankzij Sale & Lease Back kan vastliggend kapitaal worden gemobiliseerd.

De boek/marktwaarde van de apparatuur wordt u cash uitbetaald, hetgeen onmiddellijk extra liquiditeitsruimte creëert. Bovendien wordt het risico inzake waardevermindering overgedragen aan Econocom, worden de processen inzake factuur- en leveranciersopvolging verbeterd, zodat de opvolging
hiervan minder administratieve lasten voor u inhoudt.

Econocom IT Financial Services kan u ondersteunen bij het opstellen van een leaseovereenkomst, op maat gemaakt voor uw organisatie en toch IAS-compliant. Hierdoor kunt u nieuwe (lees: strengere) kredietafspraken en daaruit voortvloeiende verhoogde krediettarieven vermijden.

Off balance lease:
- Behoud van cash voor core business
- Cash injectie door Sale & Lease Back
- Bijkomende of alternatieve kredietlijn
- Optimalisering van ratio’s
- Ondersteuning bij respecteren van bank convenanten

Voor meer informatie: martijn.rijk@econocom.nl / 06 - 506 34 819

Bron: Econocom nieuwsbrief Maart 2010 / FinFuel